BIO Kirsten Flipkens
Het tennisverhaal van Kirsten Flipkens (Geel, 10 januari 1986) is er één van hoogtes en laagtes. De titel van ’s werelds beste junior (2003) en verliezend finaliste van de Fed Cup (2006) gaan gepaard met hardnekkige blessures.
Ondanks fysieke tegenslagen bereikte het tennisvuur anno 2012 nog niet de status van waakvlam.
Van nationaal…
Al op 4-jarige leeftijd slaat de tennismicrobe toe. Kirsten trekt op haar 12e naar de tennisschool van de Vlaamse Tennisvereniging (VTV) in Wilrijk. Ze komt er in contact met de drie jaar oudere Kim Clijsters, die Kirsten onder haar vleugels neemt. Ook vandaag nog beschouwt ze Kim als haar “grote zus”.
Flipkens doorloopt met succes de jeugdreeksen. Vlaamse jeugdtitels volgen in 1994 (cat. tot 9 jaar), 1996 (cat. tot 10 jaar) en 2000 (cat. tot 16 jaar). Vooral die laatste is opmerkelijk. Kirsten is op dat moment amper 14. In 2000 pakt ze ook de Belgische titel in de categorie tot 14 jaar. Drie jaar later wordt Flipkens Belgische kampioene bij de senioren. In de finale verslaat ze Caroline Maes.
… naar internationaal succes
In 2001 maakt Kirsten haar profdebuut op het $10.000-toernooi van Brussel. Ze plaatst zich meteen voor de hoofdtabel maar verliest in de openingsronde.
De naam ‘Kirsten Flipkens’ doet steeds vaker een belletje rinkelen. De link met de familie Clijsters is nooit ver weg. Samen met Kims zus Elke wint ze in 2002 op de US Open het dubbeltoernooi. Kirsten oogst ook in het enkelspel succes. Na een inloopjaar wint ze in 2002 de $10.000-toernooien van Pétange en Koksijde.
2003, een jaar vol mijlpalen
Daar waar in 2002 nog afwachtend de voeten in het internationale tenniswater werden gedipt, is 2003 een jaar waarin de mijlpalen nauwelijks te tellen zijn.
Op de Diamond Games maakt Kirsten haar WTA-debuut. Ze verliest in de openingsronde van Myriam Casanova. Flipkens maakt dat jaar echter furore op het juniorencircuit. Ze pakt grandslamtitels op Wimbledon en US Open. In Londen verslaat ze Anna Chakvetadze, die enkele jaren later ook bij senioren hoge ogen gooit. In New York toont Flipkens zich te sterk voor Michaëlla Krajicek. Bovendien sluit ze het jaar af als nummer één op de juniorenwereldranglijst bij de junioren, een unieke prestatie die geen enkele Belgische speler of speelster haar voor deed.
Onvergetelijk Fed Cup-debuut
Als nummer 336 wordt Flipkens opgeroepen voor het halve finaleduel met de Verenigde Staten. In haar enkelpartij neemt Kirsten ei zo na de maat van top20-speelster Meghann Shaughnessy, eerder op het jaar nog kwartfinaliste op de Australian Open. Flipkens verbaast, dwingt een wedstrijdpunt af maar verliest na een marathonpartij van meer dan drie uur met 7-6 6-7 7-9.
De successen blijven niet onopgemerkt. Voor het derde opeenvolgde seizoen graait ze de titel ‘VTV-belofte van jaar’ mee. Ook wordt ze uitgeroepen tot ‘Sportbelofte van het jaar’ en ontvangt de prijs van ‘Jeugd Sportpersoonlijkheid’. Op de wereldranglijst maakt Kirsten in twee jaar tijd een opmerkelijke sprong van stek 1.126 naar nummer 363.
Gestaag richting top 150
De volgende jaren vergaart Kirsten op het hoogste niveau de nodige tenniskilometers. In 2004 volgen titels in Napels ($10.000) en Innsbruck ($50.000), het daaropvolgende jaar gaat Kirsten in Hechingen ($25.000) met de zegebloemen aan de haal. 2004 eindigt Flipkens als nummer 169, 2005 op stek 201.
Grandslamdebuut via een achterpoortje
2006 betekent een nieuwe stap in de carrière van Kirsten Flipkens. Marc De Hous wordt in januari haar coach. Op Roland Garros verliest ze aanvankelijk in de laatste kwalificatieronde een marathonpartij van de Franse Virginie Pichet (8-6 beslissende set). Kirsten wordt als ‘lucky loser’ opgevist voor het hoofdtoernooi en verslaat in de openingsronde diezelfde Pichet (6-2 6-3). In de tweede ronde verliest ze van Flavia Pennetta.
Ook op Wimbledon en US Open bereikt Flipkens de hoofdtabel. In Londen is ronde één het eindstation, in New York haalt Kirsten de tweede ronde. Ze verliest van Jelena Jankovic (2-6 3-6). Op Wimbledon neemt ze met Andy Murray deel aan het gemengd dubbel. De Belgisch-Britse tandem haalt de tweede ronde.
Via een Fed Cup-finale naar de top 100
In de Fed Cup beleeft België een wonderjaar. Kirsten maakt integraal deel uit van het team. Met overwinningen in beide enkelpartijen tegen de Verenigde Staten heeft ze een belangrijk aandeel in de kwalificatie voor de finale. Daarin is het Italië van onder meer Francesca Schiavone net te sterk. Het Fed Cup-team wordt in 2006 uitgeroepen tot ‘Sportploeg van het jaar’.
Naast deelname aan drie grandslamtoernooien wint Flipkens het ITF-toernooi van Las Palmas ($25.000). In het najaar is er nog een finaleplaats in Glasgow ($25.000). Hierdoor duikt Kirsten even de top 100 binnen. Het jaar sluit ze uiteindelijk af op stek 105.
Up and down (and up)
Kirsten start 2007 erg moeizaam. Eén keer winst in vier maanden tennis is de magere oogst. Op de Australian Open is ze voor het eerst van de partij maar verliest in de eerste ronde. Pas twee jaar later zal Flipkens er nog eens bij zijn op de hoofdtabel van een grandslamtoernooi.
Bovendien krijgt Kirsten in Rome af te rekenen met een polsblessure en staat drie maanden aan de kant. Pas eind november komt ze opnieuw boven water, wanneer ze in Deauville ($50.000) de finale haalt. Een rampjaar vol kwetsuren eindigt op plaats 363.
2008 wordt het jaar van de wederopstanding. Na het afhaken van Justine Henin en Kim Clijsters schuift Kirsten een paar rijen vooruit in de pikorde. Samen met Yanina Wickmayer slaagt ze erin België in Wereldgroep II te houden.
Ook individueel gaat het Kirsten opnieuw voor de wind. Tussen eind februari en eind maart haalt ze in Las Palmas ($25.000) de finale en wint de toernooien van Buchen ($10.000) en Tessenderlo ($25.000).
Op het WTA-toernooi van Estoril verslaat Kirsten in de openingsronde Lucie Safarova, op dat moment nummer 39 van de wereld. Enkele weken nadien pakt Flipkens de eindzege op het ITF-toernooi van Marseille ($75.000). Kwalificatie voor grandslamtoernooien zit er echter niet in.
Eind augustus stopt de samenwerking met coach Marc De Hous. In september komt Flipkens onder de vleugels van Ann Devries. Kirsten sluit een uitstekend comebackjaar af als nummer 104.
Opnieuw tennis op grandslamniveau
In 2009 is Kirsten er door verschillende afzeggingen onverwacht bij op de hoofdtabel van de Australian Open. Ze wint in de eerste ronde van De Los Rios en speelt in de tweede ronde een erg verdienstelijke partij tegen topreekshoofd Jelena Jankovic (4-6 5-7). In de Fed Cup maakt ze het Dominika Cibulbova (WTA-18) een set lang knap lastig (6-7 1-6). Enkele weken nadien volgt een finale op het ITF-toernooi van Biberach ($50.000).
Op Roland Garros bereikt ze de tweede ronde (opnieuw verlies tegen Cibulkova). Op Wimbledon en US Open doet ze nog beter. In Londen verslaat Kirsten onder andere Agnes Szavay (WTA-28) alvorens in ronde drie te sneuvelen tegen ’s werelds nummer één Dinara Safina (5-7 1-6).
In New York is Kirsten te sterk voor Jelena Dokic en Anabal Medina Garrigues (WTA-21). Ze verliest in de derde ronde van Kim Clijsters (0-6 2-6). Tussendoor wint Kirsten het ITF-toernooi van Zwevegem ($25.000). In november bereikt ze de kwartfinales van het WTA-toernooi van Luxemburg, waar ze verliest van Yanina Wickmayer. Een uitstekend jaar eindigt op een knappe 81ste plaats.
Op de rand van de top 50
Kirsten lijkt op 24-jarige leeftijd klaar voor de definitief doorbraak. In Hobart, een voorbereidingstoernooi op de Australian Open, haalt ze via de kwalificaties de kwartfinales. Ze verslaat er onder meer Petra Kvitova. Kirsten reist met vertrouwen richting Melbourne maar wordt bij de loting gekoppeld aan de wederoptredende Justine Henin (4-6 3-6).
Kirsten herstelt zich knap en kwalificeert zich in Dubai en speelde de tweede ronde. Vervolgens haalt ze in Indian Wells de derde ronde waar ze verliest van Dementieva. Op Roland Garros eindigt het avontuur in de tweede ronde tegen Maria Sharapova (3-6 3-6). Enkele weken nadien bereikt Kirsten op het WTA grastoernooi van ’s-Hertogenbosch de halve finales. Hierdoor stijgt ze op de wereldranglijst naar de 59ste plaats, haar hoogste positie ooit. Op Wimbledon stuit Flipkens in de tweede ronde op Yanina Wickmayer (6-7 4-6). Kirsten krijgt echter steeds meer last van haar pols.
Fysieke kopzorgen (deel 1)
Wegens een polsblessure valt de voorbereiding op de US Open in het water. Met amper één wedstrijd in de benen wordt Kirsten in de openingsronde uitgeschakeld door de ervaren Patty Schnyder (1-6 3-6). Ze herpakt zich en speelt kwartinflae in Seoel en Luxemburg maar de problemen met de pols blijven opspelen. Na afloop van het seizoen volgt een operatie. Ze beëindigt het seizoen toch op de mooie 77ste plaats.
Na een revalidatie van een negental weken komt Flipkens met weinig trainingsuren in de benen in januari 2011 aan de start van de Australian Open. Zestiende reekshoofd Anastasia Pavlyuchenkova is haar tegenstandster in de openingsronde. Kirsten verweert zich kranig maar verliest (4-6 5-7).
Sinds februari begint ze last te krijgen van de knie. Maar op het ITF-toernooi in het Spaanse Monzon bereikt ze de finale. Die uitstekende vorm neemt Kirsten enkele weken later mee naar het halve finaleduel in de Fed Cup met Tsjechië. Ze verliest van Kvitova maar wint van de veel hoger geplaatste Zhalavova Strycova (WTA-49). In het beslissende dubbelspel moet Kirsten met Yanina Wickmayer in twee sets de duimen leggen tegen de tandem Benesova – Zhalavova Strycova (4-6 4-6).
Fysieke kopzorgen (deel 2)
De week nadien haalt Flipkens op het WTA-toernooi van Fez de laatste vier. Het lijkt de prelude van een sterk gravelseizoen maar blijkt het niet. De knie begint meer en meer de kop op te steken. Kirsten wint geen enkele wedstrijd meer op gravel en verliest in de openingsronde van Roland Garros van Lucie Safarova (1-6 1-6).
Kirsten zet door en wil absoluut het grasseizoen afwerken om nadien te rusten met haar blessure. In eerste instantie lijkt alles mee te vallen. In Birmingham drijft ze in de tweede ronde Sabine Lisicki tot twee spannende sets (5-7 6-7). De Duitse haalt enkele weken nadien op de Wimbledon de halve finales. Flipkens reist door naar ’s-Hertogenbosch waar ze een halve finalestek te verdedigen heeft. Ditmaal eindigt het avontuur echter al in de tweede ronde. Ook op Wimbledon zit het toernooi er al vroeg op. Kirsten kent er weinig geluk met de loting en verliest in de eerste ronde van Peng Shuai (WTA-20) (0-6 4-6).
Uiteindelijk houdt de blessure haar twee maand aan de kant. Op de US Open maakt ze haar wederoptreden maar verliest in de eerste ronde van de kwalificaties. Na afloop neemt Kirsten nog deel aan de toernooien van Zagreb, Shrewsbury & Clermont-Ferrand maar speelt er op halve kracht. Ze sluit een jaar vol blessureleed af als nummer 194.
Toekomst
Op haar 26ste behoort Kirsten inmiddels tot de ‘veteranen’ van het Belgische damestennis.
Kirsten kan 2012 blessurevrij aanvatten. Ze heeft in november en december 8 weken hard getraind om de basis te leggen voor het nieuwe seizoen. Ze is vastberaden om, met inmiddels 10 ITF-titels in de tenniszak, haar rechtmatige stek in de top 100 te heroveren.
© Sven Vantomme
